Wat is een Spinorhino?
Een spinorhino is geen echt dier, maar een gecombineerde naam die wordt gebruikt om twee verschillende soorten runderen te beschrijven. De term “spinorhino” werd voor het eerst gebruikt in de 19e eeuw en verwijst naar https://spino-rhinocasino.net de overeenkomsten tussen deze twee soorten.
Een historische beschouwing
In de loop der tijd zijn verschillende fossiele vondsten van runderen gedaan. Sommige daarvan lieten een afgeleid skelet zien dat zeer sterk leek op die van de gewone neushoorn (Rhinoceros unicornis). Hierdoor was het moeilijk om ze te onderscheiden en werd er meestal gedacht aan een aparte soort. Een ander dier, waarvan in 1934 een skelet bij Palembang, Indonesië, zou zijn gevonden, had kenmerken van de gewone neushoorn, maar ook overeenkomsten met het zwartnekneusbeer (Diceros bicornis), wat leidde tot speculaties over hun afstamming.
Een huidige beschouwing
Tegenwoordig is er veel meer kennis ontstaan omtrent de evolutie en fylogenie van runderen. Er wordt nu algemeen aanvaard dat het spinorhino (Rhinoceros unicornis) een aparte soort is met zeer kenmerkende eigenschappen, zoals zijn langwerpige hoorn op zijn neus en zijn dikke, vette huid.
Ook het zwarte nekneusrund (Diceros bicornis), ook wel de zwartnekneusbeer genoemd, vertoont overeenkomsten met andere soorten. Dit dier heeft echter twee korte hoorns op zijn voorhoofd en een dikke, vette huid.
Kenmerken van het spinorhino
Het spinorhino is een enorm groot wild dier dat behoorlijk sterk lijkt te worden beschreven als “gigantisch” door de meeste schrijvers. Hierdoor kan er veel verwarring ontstaan bij niet deskundigen, die onterecht denken aan een aparte soort runderen. Het spinorhino wordt gedefinieerd als een zogenaamde “vliegvisser”, waarbij de term “spinhoer” refereert aan de overeenkomsten met het zwartnekneusbeer (Diceros bicornis).
Fossiele vondsten
Ook zijn er heel veel fossielen van runderen gevonden die grotendeels identiek waren met wat tegenwoordig bekend staat als een soort Spinorhino. Dit kan duidelijk worden opgepikt in het materiaal dat is verzameld uit verschillende oude pleistocene afzettingen.
Taxonomie en classificatie
Het spinorhino, hoewel nog steeds erg moeilijk te identificeren, werd vroeger als aparte soort beschouwd. Men denkt nu dat het de meest verre verwant is aan de “zwartnekneusrund”, oftewel Diceros bicornis, ofwel “de zwartnekneusbeer”.
Fysische eigenschappen
Het Spinorhino heeft een enorm lange hoorn die boven zijn ogen op zijn neus groeit en met in het midden een dikke huid. Door de fysieke overeenkomsten met Diceros bicornis, worden beiden vandaag beschouwd als verwanten van elkaar.
Kortom: conclusies
Er wordt steeds meer geaccepteerd dat Spinorhino en zwartnekneusbeer uiteindelijk allebei tot de familie Rhinocerotidae behoren. Dit duidt erop dat hun skeletten onveranderd zijn, maar deze soorten ontwikkelde zich al vroeg afgescheiden van andere runderes.
Het Spinorhino in zijn evolutionaire geschiedenis
Hoe ziet de evolutie van dit spinorhinose lookalike eruit? Algemeen is bekend dat Rhinocerotidae reeds bestonden voordat de eerste soorten fossiel werden aangetroffen. Vele geologisch momenten ontlenen hun bewering, wat betreft dergelijke vondsten door zeldzaam of beperkt beschikbaar te zijn.
Voorbeelden van evolutie
Onderzoek heeft uitgebracht dat de huidige spinoorhinose afstamt van een “zwartnekneusrund”. Ook werd er vastgesteld dat fossielen met enigszins identieke uiterlijk aangetroffen zijn in het Paleogeen. De meest bekende vondsten hebben hieromtrent plaatsgevonden, zoals bij de tijdsperiode van “Palembang”, gelegen op Java.
Het spinorhino als een aparte soort
Toen werd er echter wel vastgesteld dat deze neushoorn afstamde uit het oudere Rhinocerotidae. Ook werden verschillende fossielen aangetroffen die overeenkomsten hadden met de moderne Spinorhinos.
Kortom: conclusies en slotbepalingen
Met alle hierboven genoemde informatie is duidelijk geworden dat het spinorhino een aparte soort uit deze runderes groep, afgescheiden van andere runderen. De fossielen die men vond in diverse geologische lagen geven dit bewijs.
Conclusie
Het Spinorhino is geen werkelijk bestaand dier maar een theoretisch concept dat tot stand kwam doordat verschillende soorten met de neushoorn en zwartnekneusbeer, runderen waren die onveranderd gebleven door hun afgescheidenheid.
Het Spinorhino is gebaseerd op fossiele vondsten uit verschillende pleistocene afzettingen in India. Tegenwoordig wordt het beschouwd als een aparte soort met de meest verre verwant aan Diceros bicornis ofwel zwartnekneusbeer.
In deze analyse werden ook de historische context en belangrijke informatie over vroeger onderzoek opgenomen in deze studie.
